ระดับชั้นของระบบจัดการฐานข้อมูล
               

           

ระบบฐานข้อมูลเป็นการนำข้อมูลในองค์การที่มีความเกี่ยวข้องกันมารวมไว้อย่างเป็นระบบในที่เดียวกัน โดยที่ผู้ใช้ฐานข้อมูลจะมองข้อมูลนี้ในแง่มุมหรือวิวที่แตกต่างกันไปตามจุดประสงค์ของการประยุกต์ใช้งาน โดยผู้ใช้ไม่จำเป็นต้องสนใจว่าลักษณะการจัดเก็บข้อมูลโดยแท้จริงแล้วเป็นเช่นไร โดยระบบฐานข้อมูลจะทำการซ่อนรายละเอียดไว้ โดยจัดแบ่งระดับของข้อมูลออกเป็นระดับชั้น ระดับชั้นของข้อมูลถูกพัฒนาขึ้นโดย The Standards Planing and Requiremenst Committee (SPARC) ของ American National Standards institure (ANSI) จะถูกแบ่งออกเป็น 3 ระดับ

1)ระดับภายใน คือระดับที่แสดงลักษณะทางกายภาพของฐานข้อมูลที่อยู่ในคอมพิวเตอร์ ระดับนี้จะรวมโครงสร้างข้อมูลและการจัดการแฟ้ม (File Organization) โดยบอกถึงวิธีการที่ข้อมูลถูกก็บในแหล่งเก็บข้อมูลทางกายภาพของฐานข้อมูลนั้น โดยระบบบริหารฐานข้อมูล (Database management System) ทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการ ในวิธีการที่จะวางข้อมูลในอุปกรณ์จัดเก็บ (Storage Device) รวมถึงทำการสร้างดัชนี (Index) หรือกำหนดตัวชี้ (Pointer) ที่ใช้ในการดึงข้อมูลจากฐานข้อมูล
2) ระดับแนวคิด คือมุมมองข้อมูล ที่มีลักษณะร่วมกันของฐานข้อมูล ในระดับนี้อธิบายถึงโครงสร้างของฐานข้อมูลทั้งระบบในลักษณะของแนวคิด โดยบอกถึงสิ่งที่ข้อมูลเก็บอยู่ในฐานข้อมูลและความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลเหล่านั้น เช่น ชนิดของข้อมูลที่อาจเป็นทั้งจำนวนเต็ม (Integer) ตัวอักษร (Character) ขนาดของฟิลด์ (Field) มุมมองเหล่านี้จะอิสระจากแหล่งเก็บข้อมูลจริง คือ จะไม่มองถึงจำนวนไบต์ของข้อมูลที่เก็บในฐานข้อมูลนั้น ในมุมมองระดับความคิดจะบ่งบอกถึง เอนติตี้ทั้งหมดที่อยู่ในแฟ้มข้อมูล ลักษณะของข้อมูลและความสัมพันธ์ระหว่างแฟ้มข้อมูล เงื่อนไขต่าง ๆ ที่มีมากับข้อมูล สารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความปลอดภัยและการทำให้ข้อมูลสอดคล้องและเป็นหนึ่งเดียว
3)  ระดับภายนอก คือมุมมองฐานข้อมูลของผู้ใช้ ในระดับนี้จะประกอบด้วยมุมมองในฐานข้อมูลที่แตกต่างกันของผู้ใช้จำนวนมาก ผู้ใช้แต่ละคนจะมีการมองข้อมูลในลักษณะที่ผู้ใช้สนใจ ซึ่งจะแสดงออกมาในรูปแบบที่แตกต่างกัน ทั้งที่มาจากข้อมูลชุดเดียวกัน ซึ่งขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ใช้แต่คนว่า ต้องการให้แสดงข้อมูลออกมาในลักษณะใดตามที่ตัวเองต้องการ